یک دیالوگ از نمایش خوشبختی در ساعت ۶ بامداد
... ذات کبوتر پروازه ، حبسش نکن ، پروازش بده تا خال آسمون ، اگه وفایی تو کتش باشه بر می گرده و می شینه رو شونه ات ، اما اگه ننشست رهاش کن بره رو بوم صاحبش ، کبوتر سفید هیچوقت به آدم دروغ نمی گه
+
نوشته شده در ساعت توسط سید صادق فاضلی
|