http://zoohoor.blogfa.com/ fa blogfa.com Sat, 07 Nov 2009 01:51:09 GMT http://zoohoor.blogfa.com/post-185.aspx <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffff00 size=4>بانو و پیر (4 )</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=1>(برای دوستان خورشید صفت بیست سال گذشته و یاران ماه گونه امروز من )</FONT></P> <P dir=rtl align=justify></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>بانو سرما سر رسید و باز خاطرم را پر کردی ، بارش اولین باران پاییزی را در آن سالهای غبار آلود بی ابر به یاد آوردم .  هنگامی که نم نم بارش  اشکهای تو فکر هر معصیتی را در من می شست و  تمام نگاهم را سیراب می کرد . بانو خاطرت هست به عشق باران خیابان غروب را شانه به شانه ام گز و سرما را با نوازش نفسهایت گرم می کردی ؟</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>بانو من سردم است !</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>و این آفتاب بی رمق پاییز</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>گلوی هیچ پرنده ای را گرم نمیکند . . .</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>آه . . . بانوی  تابستان ، ماه بانو . . . به گمانم دیگر باران را دوست نداری . . .</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>نمی دانم . . .  و یا  شاید تیری قلب خرداد را پاره  کرده و گرمایش را کشته باشد .</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>تنها شدم این روزها...تنهای تنها...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>خدا کند خدا با من بماند بانو . . . </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>بی خدا...بی تو بانو...بی خودم . . . چگونه خیابان غروب را طی کنم ، چگونه ؟</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>چقدر انتظار کشیدم که بیایی...چقدر بغض کردم و انتظارم را در غبار سنگین سیگار گم کردم ...آنقدر که موهایم بوی سیگار گرفتند... خسته...تشنه...غمگین...می فهمی بانو ؟</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>آن شب که رهایم کردی عکسهایت را یکی یکی پاره کردم و با اشکهایم مات کردم که دیده نشوی ، خوانده نشوی و شنیده نشوی . . . اما امروز تمام آلبوم را با  همان دانه های اشک چسباندم و دوباره تو را دیدم ! ماه بانو عکسها چه زیباتر از دورسالی تو شده اند !</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff> </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>بانو کسی  نفهمید درد بودن را وقت نبودن تو... و من سالها با این درد جا مانده ام .</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>من از خودم هم جا مانده ام پیر بانو . . .</FONT></P> Sat, 07 Nov 2009 01:51:09 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=185 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-185.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-184.aspx <P align=justify><FONT color=#ffff00 size=3>نمایش <FONT color=#ff3300 size=4>پالتوی خیس</FONT> در شب آخر بیست و دومین جشنواره تئاتر استان خوزستان اجرا می شود .</FONT></P> <P align=justify><FONT color=#ffff00 size=3>زمان اجرا : ساعت ۱۹ روز دوشنبه ۲۵ آبان</FONT></P> <P align=justify><FONT color=#ffff00 size=3>مکان اجرا : پلاتوی تالار آفتاب اهواز</FONT></P> <P align=justify><FONT color=#ffff00 size=3></FONT> </P> <P align=justify><IMG style="WIDTH: 539px; HEIGHT: 482px" border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img.majidonline.com/pic/241913/Presentation1.jpg" width=666 height=539></P> <P align=justify> </P> <P align=justify><FONT color=#ffffff>*<FONT size=3><FONT size=2> معمولا" کارهای گروه تئاتر زهور همیشه با استقبال بیش از حد تما</FONT><FONT color=#ffffff size=2>شاگران مواجه بوده - حالا با توجه به اینکه ظرفیت پلاتوی تالار آفتاب بیش از ۸۰ نفر نیست تصمیم گرفتیم به احترام تماشاگران نمایش رو در سه نوبت درساعت ۱۷ - ۱۹ و ۲۱ اجرا کنیم . مضافا" بعد از جشنواره هم اجرای عمومی خواهیم داشت . به هر حال پیشاپیش از دوستانی که موفق به حضور در پلاتو و دیدن کار جدیدمون نمی شن عذرخواهی می کنم . گرچه اونهایی هم که نمی بینن چیزی رو از دست نخواهند داد .</FONT></P></FONT></FONT> Fri, 06 Nov 2009 19:14:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=184 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-184.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-183.aspx <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=3>  کار را هم امشب باید تمام کرد. من دیگر مرد زنده ماندن نیستم. چقدر خموشی ؟ ، تا کی صبوری؟، تا کجا تحمل؟ برای این روح سرگشته زندان چه ما منی است؟ اما ای بیابان! ای تنهای بیکران، ای بستر خشن گامهای خسته! ای ناگزیر دلهای شکسته! ای سکوت محض! ای گوش پهن ناشنوا،ای کور! ای کر! ای بی حس ترین موجود عالم! تو هم دیگر تنگی می کنی؟ تو هم دلم را می فشری؟ تو هم عذابم می دهی؟...........آه چه بزدل و بی عرضه ام من که با زندگی هنوز مدارا می کنم...که از مرگ هنوز فاصله می گیرم...در مرگ مگر چه معجزه ایست...باشد نباشد، ختمی است بر این بی کسی... براین تنهائی... بر این مصیبت جانسوز...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=3>ای دستها چه ناتوانید شما که این جگر را در نمی آ وریدو مچاله نمی کنید...که راه را بر این نفس نمی بندید...که خون را در این رگها از رفتن باز نمی دارید...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=3>ای خدا من از تو درمان نخواستم...خدا لااقل دردی می دادی که گفتنی باشد... نه دردی که گفتنش رسوائی بیاورد و نهفتنش جنون و شیدائی...ای خدا آتشی بر دلم می گذاشتی که بتوان بر سر دست گرفت، نه آتشی که پنهانش باید کرد در عمق ناپیدای جگر!!!</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#333333> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#333333 size=1> <FONT color=#cccccc>با درود به سید مهدی شجاعی</FONT></FONT></P> Fri, 06 Nov 2009 18:56:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=183 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-183.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-182.aspx <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=3 face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">دیالوگهایی از نمایش جدید گروه تئاتر زهور  :  <FONT color=#ffff00>پالتوی خیس</FONT></FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffff00 size=3 face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">مرد یک دست :  </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=3 face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">     عاشق ...عاشق...عشاق امروز پیمان ابدی با     هم می بندن...و چه زود فراموش می کنن ! </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=3 face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><FONT color=#ffff00>دختر :</FONT>      </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff size=3 face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"> ... عاشقا تو حرفاشون برای هم می میرن ، همیشه اینو به هم می گن ، اما بازهم زنده می مونن که تو جمله هاشون برای هم بمیرن ! همه ی عاشقا دروغ می گن ! ... ما هر دو به این دروغ احتیاج داشتیم ، مي دوني ، آدما اگه دروغ نگن زود مي ميرن !</FONT></P> Thu, 27 Aug 2009 16:49:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=182 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-182.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-181.aspx </P> <P align=center><IMG style="WIDTH: 479px; HEIGHT: 272px" border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://i31.tinypic.com/14cr9r7.jpg" width=395 height=238> </P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>سیف الله داد... </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>چند روز پیش برای سیف الله ایمیلی فرستادم. شعله ای از نگرانی در ذهنم تابیده بود. برایش نوشتم:" سیف الله عزیز، آخرین بار که تو را دیدم ، در فیلم سبز سینماگران حرف می زدی ، صدایت گرفته و اندوهگین بود. خوبی؟"</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>نمی دانستم همان روزان و شبان سیف الله در بیمارستان است. ایمیلم بی جواب مانده بود...برای همیشه بی جواب ماند.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>سیف الله دانشجوی رشته جامعه شناسی دانشگاه شیراز بود. کتاب فرهنگ سکوت پائولو فرره را از انگلیسی به فارسی ترجمه کرد. کتاب توسط انتشارات خوارزمی منتشر شد. بعدا از حیدری پرسیدم، چرا نام احمد بیرشک را هم به عنوان مترجم روی جلد نوشته بودید؟ گفت: چه کسی باور می کرد که مترجم یک جوان بیست و دوساله است. کتاب را خواندم. سیف الله گفت: نظرت چی بود؟"</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>ساعت ها با هم حرف زدیم. در باره فرهنگ سکوت ؛ نه در آمریکای لاتین که در شرق. برایش خواندم:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>من که از آتش غم چون خم می در جوشم</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>مهر بر لب زده خون می خورم خاموشم...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>برایش گفتم: چگونه ضیغم الدوله حاکم یزد دهان فرخی یزدی را دستور داد بدوزند تا خاموش بماند. فرهنگ سکوت...فرخی سرود:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>شرح اين قصه شنو از دولب دوخته ام</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>تا بسوزد دلت از بهر دل سوخته ام</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>- واقعا لب هاش را دوختند؟</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>- بله واقعا دوختند...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>ذهن سیال و آفرینشگر سیف الله انگار داشت تصویر سازی می کرد. سکوت کرد...سکوتمان ادامه پیدا کرد. گفتم سیف الله بیا برویم این غذاخوری نزدیک خوابگاه ما، اسمش مهارانی است!</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>سکوت سیف الله...نمی شود چیزی خورد...آرام گفت: لب های دوخته.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>گفتم: باید فرهنگ سکوت سرزمین خودمان را بنویسیم...آن روز نمی دانستم که سی سال بعد خانواده روح الامینی جسد جوانشان را با دهان خرد شده تحویل می گیرند...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>سال 1357 سیف الله ستاره تظاهرات دانشجویی بود. بلندگوی دستی را بر شانه اش می انداخت. پیراهن سیاهش تمییز و اتو خورده بود. با صدایی بم و پر طنین می خواند:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>ما عاشق شهادتیم، هیهات مناالذله...هیهات منا الذله...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>عاشورا بود. سیف الله می خواند و موج عظیم جمعیت که خیابان زند را پر کرده بود پاسخ می داد. هیهات مناالذله... به فلکه شهرداری رسیده بودیم. صدای سیف الله گرفته بود...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>انقلاب پیروز شد. صدای خنده سیف الله. درخشش دندان ها و بازتاب برق چشمانش در شیشه ی عینک...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>برای رادیو شیراز " جهاد برتر" را می نوشت. روان مثل آب و گرم مثل نان تازه. از همان زمستان 57 تا تابستان 88 بر سر پیمانش با قلم و سینما باقی ماند...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>مدیر عامل خانه سینما بود. گفتم سیف الله بیا در باره معاونت سینمایی وزارت فرهنگ با تو صحبت کنم. گفتم این بهترین فرصت است که فرد مورد پذیرش جامعه سینمایی ایران که مدیر عامل خانه سینماست، معاونت سینمایی وزارت فرهنگ شود. پذیرفت. بسیار کوشید تا سینما از بعد قوانین و آیین نامه ها وتحکیم نهادهای مردمی و غیر دولتی استقرار پیدا کند. البته قدرش چنان که بایست دانسته نشد و زود هنگام از وزارت ارشاد رفت.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>سیف الله هم نویسنده توانایی بود و هم سینماگری ممتاز. بارها دوستان فلسطینی ام گفته اند، همچنان " بازمانده" بهترین فیلم فلسطینی است.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>سیف الله گفت: می خواستم آخرین سکانس فیلم پیام روشنی داشته باشد. وقتی صفیه با کودک می خواهد خودش رااز قطار پرتاب کند. چه باید بگوید. آن شب رفتم زینبیه. در ذهنم درخشید: صفیه آیه الکرسی را می خواند. خداوندی که حی و قیوم است...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>صفیه با کودک خودش را پرتاب می کند. صفیه شهید می شود و کودک که پدر و مادر و پدر بزرگ و مادر بزرگش همه شهید شده اند . خانه شان را مصادره کرده اند. زنده می ماند. فیلم با صدای گریه کودک، انگار گریه تولد ادامه پیدا می کند...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>صدای اندوهگین و پر طنین سیف الله با بازمانده برای همیشه در تاریخ هنر و اندیشه می ماند...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>در مسجد کوچکی در خیابان دولت مراسم درگذشت پدر سیف الله بود. پس از آزادی خرمشهر پدرش به خرمشهر می رود. شهر را می بیند. خانه شان را پیدا می کند، قلبش می ایستد.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>گفتم: سیف الله همین سوژه را یک فیلم کن. پدرت سال ها با خاطره خرمشهر و نخل هایش و کارون زندگی می کند. به خرمشهر می رود. نخل های بی سر و سوخته و قلبی که تاب نمی آورد و می ایستد. اشک در چشمانش حلقه زد. سکوت...به تعبیر هارولد پینتر مکث...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>سیف الله انسان بود...ساده و با صفا و صمیمی...بی خدشه...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>در فیلم سبز سینماگران، صدایش گرفته و نگاهش اندوهگین بود. شاید هم سنگینی این ایام را تاب نیاورد؛ مثل پدرش که نتوانست نخل های سوخته خرمشهر را تاب بیاورد. رفت و ماند. تا بازمانده می ماند، سیف الله خواهد ماند...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>" ببین! آیه الکرسی شد امضای بازمانده..."</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>لبخندش و درخشش برق چشمانش...</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>اتاق 111 بیمارستان جام جم بود. </FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>" یک دفعه انگار چیزی در درونم شکست. شکستن استخوان در درونم را حس کردم...افتادم..."</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#ffffff>با رفتن سیف الله، آن صدای گرفته، آن برق چشمان و بازتابش در شیشه عینکش، آن خنده مدامش...سکوتش...چیزی در درون همه ما شکست...</FONT></P> <P><FONT color=#ffffff> </FONT></P> Fri, 31 Jul 2009 08:35:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=181 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-181.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-180.aspx <IMG style="WIDTH: 390px; HEIGHT: 315px" border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://xs941.xs.to/xs941/09290/001130.jpg" width=631 height=507> Sun, 19 Jul 2009 05:00:41 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=180 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-180.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-179.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>تنها او داناي كل است</B></P> <P dir=rtl>موضوع: واگذاري امتياز نمايشنامه</P> <P dir=rtl>اينجانب <B>سيد صادق فاضلي</B> نويسنده نمايشنامه    <B>(</B>مونولوگ<B>: كارنامه)</B> تمامي حقوق وامتیازات و هرگونه برداشت ، بازنويسي وتغيير وهمچنيين استفاده‌های تصویری و نمایشی و نگارش فیلمنامه یا نمایشنامه در قالب‌های مختلف ، منجمله سینمایی، تلویزیونی و رادیویی  اين اثر را براي هميشه در ازای دریافت حقوق مادی  به آقاي <B>نبي اله ابراهيمي</B> واگذار نمودم</P> <P dir=rtl>لازم به ذکر است که اینجانب هیچگونه مسئولیتی نسبت به  پرداخت یا عدم پرداخت جایزه مسابقات ، جشنواره ها و فستیوالها ندارم و دریافت مبلغ مورد توافق در ازای واگذاری امتیاز و اختیار کامل این نمایشنامه می باشد و غیر قابل برگشت است  .                </P> <P dir=rtl>                                                                                                  سید صادق فاضلی</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> <P dir=rtl>  </P> <P></P> Wed, 01 Jul 2009 09:16:10 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=179 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-179.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-176.aspx <P dir=rtl><B><FONT color=#ffff00>مویه کور ، آش پرچانه ی آریانفر و مولودی</FONT></B></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffffff>نگاهی به نمایش مویه کور</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffffff>نوشته : محمدرضا آریانفر</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffffff>کار : محمدرضا مولودی</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffffff>-        نمایشنامه مویه کور درون مایه ی خوبی دارد ، قصه ای از تم تکراری عشق اما با نگاهی تازه تر و با تلفیقی از داستان های پر مغز شاهنامه و مسائل اجتماعی دنیای اطراف . </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffffff>قصه ی اصلی مویه ی کور در یک سطر هم قابل تعریف است :</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffffff>( دختری عاشق برادر خوانده ی خود شده و جان او و جان خویش  را بر باد می دهد )</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffffff>اما این قصه ی کوتاه گاهی با همین ایجاز قابل تعریف و حتی قابل نمایش دادن است و گاهی که زبان الکن می شود با 110 دقیقه حرافی هم ناقص می ماند !!</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffff00>( نقد کامل را در ادامه مطلب بخوانید )</FONT></P> Fri, 22 May 2009 11:29:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=176 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-176.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-175.aspx <STRONG><FONT color=#ffff00 size=3>انکار</FONT></STRONG> <P></P> <P><FONT color=#ff0000><STRONG>اثر جاودانه ابراهیم مکی</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#ffffff><STRONG>( برای اولین بار روی اینترنت )</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#ffffff>در ادامه مطلب بخوانید </FONT></P> Wed, 13 May 2009 05:24:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=175 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-175.aspx http://zoohoor.blogfa.com/post-174.aspx <FONT color=#ff0000>نمایشنامه ذبیح</FONT></P> <P><FONT color=#ffff00>نوشته : سید صادق فاضلی</FONT></P> <P><FONT color=#ff0000>( در ادامه مطلب )</FONT></P> Wed, 13 May 2009 05:15:32 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zoohoor&postid=174 zoohoor http://zoohoor.blogfa.com/post-174.aspx